Het Nijlpaard

Hippopotamus amphibius
Joke's Hippo's
LAATSTE NIEUWS:
LAATSTE NIEUWS:
LAATSTE NIEUWS:
LAATSTE NIEUWS:

Het hoogbejaarde nijlpaard Tanja is in Artis overleden.
In de vroege uurtjes van 25 december 2009 (eerste kerstdag) is het
hoogbejaarde nijlpaard Tanja in Artis overleden. Ze werd 49 jaar. Dat liet
een woordvoerster van de Amsterdamse dierentuin vrijdag weten.
Tanja kwam 2 juni 1960 in Artis ter wereld. Generaties Artis-bezoekers zijn
met haar opgegroeid, zegt de dierentuin.
Tanja was een van de markantste bewoners van de dierentuin. Ze kampte al
geruime tijd met haar gezondheid. Haar toestand verergerde de laatste tijd
aanzienlijk. Een dierenarts besloot haar te laten inslapen. De verzorgers
van Tanja zijn erg aangeslagen door haar overlijden. Het nijlpaard heeft
haar hele leven in Artis gewoond.
Tanja keert terug in Artis
Het lichaam van Tanja wordt opgezet en zal in de toekomst te zien zijn in
het Zoologisch Museum van Artis
Het
nijlpaard (ook wel genoemd hippo) is het grootste zoogdier dat leeft in
zoetwater. Een mannetjes-nijlpaard wordt de stier genoemd, de vrouw is de
koe, en het jong is het kalf. Zowel mannetje als wijfjes zijn volwassen
wanneer ze twee jaar oud zijn. Het nijlpaard woont in Afrika, ten zuiden van
de Sahara tot Namibië en Zuid-Afrika. Het nijlpaard vertoeft het liefst in
rivieren of meren van grassteppen. Overdag krijgt het nijlpaard soms zin, om
zich uit het water op een modderbank te hijsen: zo kan hij een zonnebad
nemen, waarbij hij soms op verrassende wijze van kleur verandert. De gladde
huid van het nijlpaard lijkt wel te bloeden, maar dit is slechts
gezichtsbedrog: het rode pigment in de huid is namelijk een vorm van
bescherming tegen de zon, een soort van ingebouwde zonnebrandolie. Mogelijk
dient deze stof ook om infecties bij kleine wonden, die de nijlpaarden
tijdens een vechtpartij hebben opgelopen, te voorkomen.
Geboorte van een nijlpaard:
Na
een draagtijd van ongeveer acht maanden zondert het moeder-nijlpaard
zich af van de groep, om onder water te bevallen. Wanneer het kalf op de
wereld komt, zwemt het al vrij snel naar boven, om lucht te happen. Meteen
nadat het kalf bijgekomen is, gaat het op zoek naar de tepels van de moeder.
Zij heeft daarvoor speciale melkklieren en tepels. In die eerste dagen
gebeurt ook het zogen onder water. Daar zijn ze immers veilig tegen de
roofdieren. Het kalf drinkt veel melk. Het wijfje ligt dan op haar zij. Net
als een varken. Ze kan niet steeds bij haar jong blijven. Af en toe gaat ze
terug naar het water. Anders droog ze uit. Na een paar weken keren moeder en
jong terug naar de groep, waar het jonge kalf nu kan spelen met de andere
jongen. Het vrouwtje is niet zo dik als het mannetje. Op het land kan zij
zich beter bewegen. Ze moet het kalfje soms verdedigen. De mannetjes zijn
geen vriendelijke vaders. Ze vallen rustig een kalfje aan. Vooral als het in
de weg loopt. Daarom zoekt het wijfje liever een rustig plekje. Ze maakt een
soort nest op de grond. In de schaduw van wat struiken. Ze trapt de planten
en het gras plat. Hier ligt het jong veilig En niet te warm.Nijlpaarden
krijgen meestal maar een jong. Een enkele keer twee tegelijk. Een pasgeboren
nijlpaard is een flinke baby. Hij weegt al 27 kilo. Het nijlpaardje is bij
de geboorte al een meter lang. Zijn vel is nog roze. Hij kan al dadelijk
zwemmen. Toch blijft het nijlpaardje nog een poos bij de moeder.
Het volwassen worden
van een nijlpaard:
Vele
kalfjes worden gedood nog voor ze een jaar oud zijn. Ze vallen te prooi aan
leeuwen, luipaarden en hyena's. Ook de krokodil is één van hun vijanden. Na
een paar jaar heeft het jong zijn moeder niet meer nodig. Het zwemt nu bij
wijfjes zonder jong. Het is te groot geworden voor de kinderkamer. Na zeven
jaar is het echt groot geworden. Het jonge mannetje wil nu een eigen plek in
het water. Dat gaat niet zo gemakkelijk. De volwassen mannetjes dulden
het jonge mannetje nog niet en zoeken ruzie. Maar dat vinden de wijfjes niet
goed. Samen jagen ze de mannetjes weg. En ze nemen het jong weer mee. Dan
moet het nog maar een poosje bij de vrouwtjes blijven. leeuwen,
luipaarden en hyena's. Ook de krokodil is één van hun vijanden.
De lichaamsbouw van een nijlpaard:
E en
nijlpaard is een eerder log dier, dat zo'n 3000 kilo weegt. Hij heeft een
massieve kop met een omvangrijke bek, die zo'n 50 cm breed is, en uitgerust
is met een
indrukwekkend aantal tanden en kiezen. Zijn hoektanden zijn bijzonder lang
(1m) en wegen elk vier kilogram. De poten van een nijlpaard zijn dan weer
kort en dik. De voeten hebben elk vier tenen die door zwemvliezen met elkaar
verbonden zijn.
Zijn tonvormige roodgrijze lichaam vormt een
massief blok dat van zijn kop tot zijn achtereinde zo'n 3 á 4 meter lang is.
Hij heeft vrijwel geen hals en kan zijn bek erg wijd open sperren. En dit
alles wordt gedragen door poten die zo kort zijn dat zijn buik bij het lopen
vrijwel de grond raakt. Voeg hierbij het grote aantal plooien in zijn
buigzame en onbehaarde gladde huid, in het bijzonder op de poten, en je
krijgt een vrij goede indruk van dit zware - en bijzonder populaire - dier.
Doordat hun neusgaten, ogen en oren boven op hun kop zitten, kunnen
nijlpaarden goed waarnemen wat er om hen heen gebeurt, terwijl ze bijna
helemaal onder water blijven, net als een krokodil dat doet.
Eten en zwemmen van een nijlpaard:
Ieder
nijlpaard legt 's nachts een aantal kilometers af, in looptempo zelfs 30 km,
op zoek naar voedsel. Het nijlpaard eet per dag meer dan 60 kilo planten
(zowel planten die op de grond groeien als waterplanten) en vruchten om zijn
gewicht van twee ton op pijl te houden, en toch weegt hij maar een kwart van
het gewicht van een olifant. Wanneer hij dan zijn buik gevuld heeft met gras
en fruit, kuiert hij gewoon terug langs hetzelfde pad, naar het water, om
daar te dutten en suffen. Een nijlpaard kan trouwens ook verbazingwekkend
snel zwemmen. Hij gebruikt daarbij zijn poten , net zoals een hond. Zo
onhandig als ze op het land zich voortbewegen, zo gracieus zijn deze dieren
in het water. Hun lichaam is geschikt voor een leven onder water: alle
zintuigen bevinden zich bovenop zijn kop: de korte oren, de afsluitende
neusgaten en de grote ogen kunnen allemaal net boven het water uitkomen,
terwijl de rest van hun lichaam onzichtbaar is vanaf de oever. Onder water
houden ze het zo'n 5 minuten vol. Enig nadeel voor het nijlpaard is dat ze
in stromend water niet kunnen overleven, enkel in rustig water.
Hoe leven nijlpaarden?
Nijlpaarden leven in het water in groepen die
in grootte variëren van enkele exemplaren tot kuddes van maximaal 40 dieren,
waarin elk lid zijn eigen plaats heeft: moeders en hun jongen samen, de
vrouwtjes zonder jongen en de onvolgroeide nijlpaarden. Zij planten zich ook
in het water voort.
Het paren duurt ongeveer 15 minuten, en na een drachttijd van 230 tot 240
dagen brengt het vrouwtje in het water of op het land één jong ter wereld
(heel zelden twee).

De mannetjes vechten met elkaar in of
aan de rand van het water. Vaak gaat het er gewelddadiger aan toe dan bij
andere zoogdieren, en met hun geweldige hoektanden brengen ze elkaar soms
ernstige verwondingen toe.
Nijlpaarden komen 's nachts het water uit om te grazen in de velden in de
buurt van de waterkant en keren 's morgens voordat de zon te heet wordt
terug in het water. Ondanks hun vredelievend uiterlijk kunnen
nijlpaarden gevaarlijk zijn. Als een nijlpaard een roofdier dat zijn jong
bedreigt opmerkt - een leeuw, krokodil of hyena - zal hij niet aarzelen om
zijn vijand aan te vallen, en te doden met een beet van zijn geweldige
kaken, die hij over een hoek van 150 graden kan opensperren. Het nijlpaard
kan zelfs op het land de achtervolging inzetten en bereikt dan een snelheid
van bijna 40 km per uur. Nijlpaarden worden in het wild zo'n 15 tot 20 jaar
oud, terwijl ze in gevangenschap wel 50 jaar kunnen worden.
Klik op deze afbeelding

Bedankt voor het bezoeken van mijn site
Teken a.u.b. mijn gastenboek
U kunt ook eerst het gastenboek bekijken


|